Co realnie podnosi koszt
Pięć rzeczy, które w praktyce decydują o rozpiętości między ofertami — wypisane, zanim o nie zapytasz.
- Liczba wyjątków w procesie
- Najczęściej niedoszacowany czynnik. Proces opisany w trzech zdaniach zwykle ma pięć wyjątków, o których nikt nie wspomniał, bo „to oczywiste". Każdy z nich to osobna ścieżka w systemie. Warsztat discovery istnieje głównie po to, żeby je wyciągnąć przed wyceną, a nie po niej.
- Integracje z systemami, których nie kontrolujesz
- Integracja z API, które ma dokumentację i środowisko testowe, jest pozycją w harmonogramie. Integracja z systemem, do którego dostęp trzeba wynegocjować, a dokumentacji nie ma, jest ryzykiem — i to ona zwykle decyduje o rozpiętości między ofertami.
- Migracja danych
- Przeniesienie danych z arkuszy i starego systemu bywa droższe niż funkcja, do której te dane trafiają. Dane historyczne są niespójne zawsze; pytanie tylko, jak bardzo i ile z tego trzeba naprawić, zanim system zacznie im ufać.
- Liczba ról i uprawnień
- System, w którym wszyscy widzą wszystko, jest wielokrotnie tańszy niż ten, w którym pięć ról widzi pięć różnych wycinków tych samych danych. To rzadko jest widoczne w opisie wymagań, a mocno widać w wycenie.
- Wymagania dotyczące dostępności i wydajności
- System wewnętrzny dla dwudziestu osób i platforma, która ma przeżyć kampanię, to dwa różne projekty przy tym samym zestawie funkcji. Deklarowana dostępność i przewidywany ruch zmieniają architekturę, a nie tylko infrastrukturę.